Alles begint bij de A ... van Aanzoek! |
|
De kogel is door de kerk: Je gaat trouwen! Je eigen Prince Charming is door zijn knie gegaan en jij hebt volmondig ‘JA’ geantwoord.
Volgens de traditie en de Wet der -ahum- Huwelijksetiquette vraagt de man de vrouw ten huwelijk. Vroeger ging dat niet zonder slag of stoot, want eerst moest de man zijn –hopelijk– toekomstige schoonvader om de hand van diens dochter vragen. Pas als de toestemming van de pater familias in de sacoche was, kon hij –met een verlovingsring goed ingepakt in een doosje en (hoogstwaarschijnlijk) stevig in zijn bibberende hand geklemd– in zijn zondagse broek op zijn knieën gaan bij zijn toekomstige bruid. Om dan zo’n beetje te sterven totdat zij de verlossende woorden uitsprak waardoor hij zijn ademhaling –godzijdank– weer terugvond. Tegenwoordig maakt het niet meer zoveel uit wie nu wie vraagt om het volmondige ‘JA, IK WIL’, want ... je gaat trouwen! ‘I do, I do, I do, I do, I do, I doooooooooo’, zong Abba in de jaren stillekes al over dit gelukzalige gevoel, gehuld in een stel olifantenpijpen.
|